Pogadam

Piszę bo nie mam z kim pogadać. Czterdziestka skończona, dziecko niemal dorosłe
W miarę dobra praca. I potworna samotność. Mój związek jest tak naprawdę
martwy, tkwię w nim dla dziecka. I z przyzwyczajenia. I trudno powiedzieć dlaczego jeszcze .. Nie mamy ze sobą wspólnych tematów. Gdy przychodzi wieczór, siedzimy w dwóch osobnych pokojach. Nie spędzamy ze sobą czasu. Próbowałem.. to nie jest
tak, że nie chcę.. Czuję się tak bardzo sam...Brakuje mi takich
zwyczajnych, fajnych rozmów. przytulania się - po prostu. Czułości, bliskości.
K...a, nie wiem jak mogłem doprowadzić do tego. Jak mogłem wejść w tak
niedopasowany związek. Zbyt mocno się różnimy i mam wrażenie, że ona MNIE NIE
LUBI, nie akceptuje. moje zachowanie, słowa, moja osobowość irytuje ja Ba,
moje zalety ja denerwują..:) Moja praca wyklucza kontakty towarzyskie, a moi
znajomi siedzą w domkach, nigdzie się nie chcą ruszać. I tak sobie, dzień po
dniu, więdnę. I usycham z braku.. czegoś. Ma ktoś tak przerąbane jak ja..?