Przemysław Czarnek
PiSStrona główna › Nasi posłowie › Przemysław Czarnek
Biografia
Przemysław Czarnek, poseł Prawa i Sprawiedliwości, reprezentuje w Sejmie okręg nr 6 z siedzibą w Lublinie, który obejmuje także Puławy. Były minister edukacji i nauki jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci politycznych regionu w parlamencie.
Przemysław Czarnek urodził się 11 czerwca 1977 w Kole. Dzieciństwo spędził w Goszczanowie. W 1996 ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Hetmana Jana Zamoyskiego w Lublinie, a w 2001 studia prawnicze na Wydziale Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 2006 uzyskał stopień doktora nauk prawnych, a w 2015 habilitację na podstawie dorobku naukowego i rozprawy o wolności gospodarczej.
Od 2003 pracował w Katedrze Prawa Konstytucyjnego KUL jako asystent, później adiunkt. W 2020 objął stanowisko profesora uczelni. Specjalizuje się w prawie konstytucyjnym. Był także wykładowcą w innych uczelniach, m.in. na Akademii Leona Koźmińskiego. Działał w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół” i Klubie Inteligencji Katolickiej. Od połowy lat 90. pracował we Włoszech, m.in. jako barman, a później prowadził działalność gospodarczą.
W 2015 został powołany na wojewodę lubelskiego, funkcję pełnił do 2019. W wyborach parlamentarnych w 2019 uzyskał mandat posła IX kadencji z listy PiS, otrzymując 87 343 głosy. W kolejnych wyborach w 2023 został ponownie wybrany, zdobywając 121 686 głosów. W strukturze PiS w 2022 został „opiekunem” województwa opolskiego.
19 października 2020 objął stanowisko ministra edukacji i nauki w drugim rządzie Mateusza Morawieckiego. Jego nominacja wywołała protesty środowisk oświatowych i opozycji. Jako minister zapowiadał ograniczenie podstawy programowej, rozszerzenie treści dotyczących Jana Pawła II i żołnierzy wyklętych oraz walkę z poglądami lewicowymi w edukacji. W 2023 wprowadził przedmiot biznes i zarządzanie. Urząd ministra sprawował do grudnia 2023.
W 2025 został wiceprezesem PiS. Jest doktorem habilitowanym nauk prawnych i profesorem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Jego działalność naukowa i publiczna budziła kontrowersje, m.in. z powodu niskiej aktywności publikacyjnej po 2014 roku oraz wsparcia dla uczelni Collegium Intermarium.