Boris Aleksandrowicz Arbuzow
Biografia
Boris Aleksandrowicz Arbuzow był radzieckim chemikiem, urodzonym 4 listopada 1903 w Nowej Aleksandrii (obecnie Puławy).
Jego ojciec Aleksandr Arbuzow również był chemikiem, a młodość i karierę przeplatały liczne funkcje w Kazaniu, gdzie Arbuzow prowadził badania nad kauczukami, chemią organiczną i syntetycznym kauczukiem oraz kierował kilkoma katedrami i laboratoriami.
W latach 1937–1939 podlegał aresztowaniu podczas czystek; powrócił do kariery naukowej po zwolnieniu w maju 1939 roku. Był członkiem Akademii Nauk ZSRR od 1953 roku (członek korespondent od 1943, akademik od 1953) i wielokrotnie kierował instytutami w Kazaniu, m.in. Kazańskim Instytutem Chemii Organicznej i Naukowo-Badawczym Instytutem Chemicznym przy Uniwersytecie Kazańskim, a także pełnił funkcje dyrektora.
W swojej pracy badawczej zajmował się syntezą dienów, badaniem mechanizmów łączeń z butadienem i rearanżacjami allilowymi, a także opracowaniem katedr chemii organicznej i syntetycznego kauczuku.
Napisano ponad 400 prac naukowych; otrzymał liczne nagrody, w tym Bohatera Pracy Socjalistycznej (1969), Złoty Medal Sierp i Młot, Nagroda Stalinowska (1951), Nagroda Leninowska (1978), Nagroda im. Mendelejewa (1949).
W latach 1966–1989 był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR (7. do 11. kadencji).