Bronisława Szlakiewiczówna

Bronisława Szlakiewiczówna urodziła się 1 lutego 1920 w Puławach. Jej ojcem był żołnierz, a matką dyrektorka szkoły gospodarczej dla dziewcząt w Puławach. W Puławach ukończyła gimnazjum i zdała maturę w 1938 roku. Wakacje spędzała w Puziczach na Polesiu, gdzie rozwinęło się jej umiłowanie geografii. Podjęła studia geograficzne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, ale zaliczyła tam tylko jeden rok z powodu wybuchu wojny. Wojnę spędziła wraz z matką w Puławach. Pracowała jako robotnica i laborantka w Państwowym Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego, jednocześnie studiując geografię na tych samych kompletach; na takich samych kompletach nauczała również geografii w zakresie szkoły średniej. Działała też na rzecz podziemia, jako doskonała znawczyni terenu. Po zakończeniu wojny podjęła studia na nowo powstałym Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jej praca dyplomowa nosiła tytuł Gęstość sieci rzecznej międzyrzecza Wisły i Bugu.

W 1952 doktoryzowała się na podstawie pracy Rozwój i rozmieszczenie miast w województwie rzeszowskim (osobiście odwiedziła wówczas około 90 miast regionu). W tym samym roku objęła stanowisko asystentki w Katedrze Geografii Ekonomicznej UMCS. Od 1956 była adiunktem w Zakładzie Hydrologii Katedry Geografii Fizycznej. Habilitowała się na podstawie pracy Działy wodne Wyżyny Lubelskiej. Praca ta miała przyczynkowe znaczenia dla tej tematyki – podczas badań dokonała około 1200 pomiarów w terenie i zebrała około 1800 pomiarów cudzych. W tym samym roku zmarła jej matka, co spowodowało pogorszenie się zdrowia Szlakiewiczówny. W 1967 nowotwór wykryto także u niej. Pracę habilitacyjną obroniła w przerwie między zabiegami szpitalnymi. Zmarła 25 lipca 1968 i została pochowana w rodzinnych Puławach.

↑Aniela Chałubińska, Wspomnienie o Bronisławie Szlakiewiczównie, w:Czasopismo Geograficzne/Geographical Journal, Polskie Towarzystwo Geograficzne, Wrocław, 4/1969, s. 482–485, indeks 35610.