Chrystian Piotr Aigner
Biografia
Chrystian Piotr Aigner urodził się w Puławach, jako syn Chrystiana i Anny z Gembickich. Był przedstawicielem klasycyzmu, teoretykiem architektury oraz estetykiem, a także budowniczym wojskowym Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Dzięki wsparciu Stanisława Kostki Potockiego odbył studia we Włoszech (1779–1780) i przez długi czas związany był z Warszawą, gdzie przyczynił się do powstania wielu obiektów klasycystycznych. W 1782 został mianowany budowniczym wojskowym Rzeczypospolitej. W 1785 podróżował z S.K. Potockim po Włoszech, odwiedzając Neapol, Rzym i Bolonię.
W 1792 objął stanowisko profesora architektury i hydrauliki w Szkole Korpusu Inżynierów Koronnych. Podczas insurekcji kościuszkowskiej był czynnym członkiem Departamentu Broni i Lazaretów w Komisariacie Wojennym Rady Zastępczej Tymczasowej (od 21 maja 1794), a 4 czerwca 1794 powołany na członka Departamentu Uzbrojenia w Komisariacie Wojennym Rady Najwyższej Narodowej. W tym okresie opracował nowy model piki i kosy bojowej, przebudowywał domy na lazarety oraz rozpoczął budowę ludwisarni. W 1794 napisał podręcznik Krótka nauka o pikach i kosach.
Jako członek Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego w 1812 roku. W czasach Królestwa Kongresowego sprawował funkcję generalnego budowniczego rządowego. Od 13 sierpnia 1814 był członkiem Akademii Św. Łukasza w Rzymie, a od 11 marca 1817 do 18 sierpnia 1818 profesorem Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Do 1825 działał w Warszawie, następnie przez dwa lata mieszkał w Krakowie, a w 1827 wyjechał do Włoch, gdzie zmarł w 1841 roku; miejsce pochówku nie jest znane.
Twórczość Aignera reprezentuje dojrzały klasycyzm, inspirowany włoskimi wpływami, wzbogacony później formami empiru, obok których przebijał romantyczny nurt narodu, wyrażony głównie w neogotyckich lub złożonych układach przestrzennych.
W roku 1812 wszedł do Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk w Warszawie. Jeszcze w 1829 roku był czynnym członkiem tego towarzystwa. W Królestwie Polskim został kawalerem Orderu Świętego Stanisława, 3. klasy.