Edward Próchniak
Biografia
Edward Próchniak był polskim i radzieckim komunistą. Urodził się 4 grudnia 1888 w Puławach i zmarł 21 sierpnia 1937 w Moskwie.
W 1903 wstąpił do Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy i brał udział w rewolucji 1905 roku. Edukację partyjną pobierał w szkole w Longjumeau pod Paryżem. W latach 1900 i 1912 był więziony w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej.
Po rewolucji październikowej był członkiem sekcji polskiej Rosyjskiej Partii Komunistycznej i przewodniczącym departamentu polskiego w Ludowym Komisariacie do spraw Narodowości.
Od 16 grudnia 1918 był członkiem Komunistycznej Partii Robotniczej Polski. W 1920 został powołany w skład marionetkowego Tymczasowego Komitetu Rewolucyjnego Polski w Białymstoku. Po klęsce Armii Czerwonej w wojnie polsko-bolszewickiej przebywał w Rosji Sowieckiej i ZSRR, mieszkając w Moskwie.
W okresie Wielkiej Czystki aresztowany przez NKWD 8 lipca 1937. 21 sierpnia 1937 skazany na śmierć przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR za udział w organizacji kontrrewolucyjnej i tego samego dnia stracony. Został skremowany na Cmentarzu Dońskim, pochowany anonimowo.
Zrehabilitowany 7 maja 1955 postanowieniem Kolegium Wojskowego Sądu Najwyższego ZSRR.