Feliks Harasymowicz
Biografia
Feliks Harasymowicz urodził się w rodzinie Władysława i Wiktorii z Szymańskich w Puławach. Ukończył wydział prawa Uniwersytetu Petersburskiego i Oficerską Szkołę Artylerii w Petersburgu. W czasie I wojny światowej walczył na froncie włoskim.
W 1918 wstąpił do Błękitnej Armii Józefa Hallera. Od października 1918 był szefem Biura Komunikacji Dyplomatycznej Komitetu Narodowego Polskiego we Francji, a później adiutantem i dowódcą baterii w 6. pułku artylerii polowej. Jako dowódca I dywizjonu 12. pułku artylerii polowej brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W maju 1920 za zniszczenie bolszewickiego pociągu pancernego został odznaczony Virtuti Militari V klasy.
15 lipca 1920 został zatwierdzony w stopniu majora w artylerii. Wkrótce pełnił służbę w 5. pułku artylerii ciężkiej w Krakowie jako komendant kadry baterii zapasowej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora, a 1 grudnia 1924 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924. W październiku 1925 objął stanowisko dowódcy III dywizjonu. W kwietniu 1928 przeniesiono go do Częstochowy jako oficer placu. W tym samym roku uzyskał doktorat prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim. W marcu 1929 przeniesiony do PKU Sosnowiec na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta, a pod koniec roku zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji Dowódcy Okręgu Korpusu Nr V. Z dniem 31 maja 1930 przeszedł w stan spoczynku. W 1934 pozostawał jako oficer w stanie spoczynku w ewidencji PKU Łódź Miasto II, przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr IV.
Od sierpnia 1940 był oficerem artylerii w Brygadzie Strzelców Karpackich, a następnie służył w 2. Korpusie Polskim gen. Władysława Andersa. W latach 1947–1958 był poddany kontroli operacyjnej przez funkcjonariuszy Wojewódzkiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Publicznego w Krakowie, jako „były oficer Wojska Polskiego sprzed 1939 r. podejrzany o współpracę z Oddziałem II Sztabu Generalnego WP”. Zmarł w Krakowie, spoczywa na miejscowym cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty. Był żonaty z Eleonorą, miał syna Jerzego (ur. 1921). W Oddziałowym Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w Krakowie przechowywana jest teczka personalna informatora pseudonim „Wega” dot. Jerzego Harasimowicza s. Feliksa (ur. 11 września 1921).