Jerzy Sztachelski
Biografia
Jerzy Sztachelski urodził się 17 stycznia 1911 w Puławach. Był doktorem medycyny i politykiem komunistycznym. W młodości działał w Młodzieży Wszechpolskiej (1931–1932), a następnie był związany z komunistycznym środowiskiem Związku Lewicy Akademickiej Front; został sądzony i uniewinniony w procesach 1936–1937. W latach 1939–1941 był naczelnikiem wydziału zdrowia w Wilnie, a następnie lekarzem w Armii Czerwonej do 1943. Od 1943 był oficerem Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR i uczestniczył w bitwie pod Lenino jako dowódca Batalionu Sanitarnego. Od lutego do sierpnia 1944 sekretarz generalny zarządu głównego Związku Patriotów Polskich.
Od 1945 był członkiem Polskiej Partii Robotniczej, a następnie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od grudnia 1945 do grudnia 1948 zastępca członka Komitetu Centralnego PPR, następnie (do listopada 1968) członek KC PZPR, w latach 1948–1954 członek centralnej komisji kontroli partyjnej. Od sierpnia 1944 do kwietnia 1945 był wojewodą białostockim (równocześnie do października 1944 przewodniczący Wojewódzkiej Rady Narodowej tamże), następnie pełnomocnikiem rządu na okręg mazurski (marzec 1945), minister aprowizacji i handlu (1945–1947), podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia (1947–1951), minister zdrowia (1951–1956), minister bez teki, pełnomocnik Rządu ds. stosunków z Kościołem i kierownik Urzędu do Spraw Wyznań (1956–1961), a następnie ponownie minister zdrowia i opieki społecznej do 1968. Poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL II, III i V kadencji.
W 1949 podjął starania zmierzające do powołania Akademii Medycznej w Białymstoku. W uznaniu tych zasług w 1960 został pierwszym doktorem honoris causa tej uczelni.
W latach pięćdziesiątych związany z frakcją Puławian. Prezes zarządu głównego Towarzystwa Krzewienia Kultury Świeckiej (1969–1975), członek Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodów pod koniec lat 50. Od 1959 był także jednym z wiceprezesów Rady Naczelnej ZBoWiD.
Sfabularyzowane losy Jerzego Sztachelskiego stały się motywem powieści Jerzego Putramenta Wybrańcy.
Był mężem Ireny Sztachelskieji i szwagrem Czesława Nowińskiego.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C 4-Tuje-9).