Joachim Hempel
Biografia
Joachim Hempel urodził się 1 września 1787 w Puławach jako syn architekta i budowniczego Joachima oraz Zuzanny z Hoffmanów. Wychowywał się w domu pod kierunkiem ojca i artystów dworu Czartoryskich, a następnie studiował na Akademii Zamojskiej i wykonywał praktykę inżynierską przy pomiarach brzegów Wisły.
Od lipca 1807 służył w wojsku. Zaciągnął się do pułku szwoleżerów w Warszawie i brał udział w wojnach napoleońskich, w tym w wojnie hiszpańskiej. Pod Medina de Rioseco (14 lipca 1808) został ciężko ranny. Uczestniczył w licznych kampaniach, łącznie w 29 bitwach, m.in. w kampanii rosyjskiej i bitwie pod Lipskiem. W lutym 1814 otrzymał Krzyż Oficerski Legii Honorowej.
Otrzymał tytuł kawalera cesarstwa; służbę zakończył w stopniu kapitana gwardii (odpowiednik liniowego podpułkownika). Po zakończeniu służby został dzierżawcą majątku Tuchowicz pod Łukowem. W 1817 poślubił Rozalię z Dmochowskich, z którą miał sześć synów i trzy córki; jednym z synów był Jan Marian (1818–1886), organizator górnictwa w Królestwie Polskim.
Hempel pełnił kilka godności szlacheckich: sędziego pokoju powiatu łukowskiego, prezesa wyborów do Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, członka Towarzystwa Rolniczego. Współpracował z uczestnikami powstania listopadowego jako instruktor kosynierów. Był przeciwny wybuchowi powstania styczniowego, ale za liczne kontakty z powstańcami był krótko więziony w Łukowie.