Kazimierz EysmontherbuKorab
Biografia
Kazimierz EysmontherbuKorab urodził się w Puławach jako syn Kazimierza, rusznikarza puławskiego, i Magdaleny z Witkowskich. Dorastał w atmosferze patriotycznej po upadku Powstania Listopadowego, a represje carskie potęgowały nastroje w lokalnej społeczności.
Na początku 1863 roku wstąpił do oddziałów powstańczych Leona Frankowskiego. Został wzięty do niewoli i skazany na zesłanie; w 1864 roku zesłanie potwierdzono, a potem osiedlono go w guberni wiackiej (1867–71). Po złagodzeniu kursu wobec zesłańców powrócił do kraju.
W czasie życia ożenił się kilkakrotnie; z Marianną ze Strzemboszów miał pięcioro dzieci, a z Krystyną Kozłowską dwoje, a z Celiną Nalepińską jedno. W 1905 awansował na stanowisko naczelnika VII Oddziału Trakcji. Był także zaangażowany w pracę społeczną i charytatywną, wspierał miejskie domy pomocy oraz sieroty, a także pełnił funkcję prezesa komitetu nadzorczego Miejskiego Towarzystwa Kredytowego w Lublinie.
Zmarł 7 lutego 1912 roku w domu na lubelskich Piaskach i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Lublinie, między innymi obok Leonu Frankowskiego.