Tadeusz Antoni Stankiewicz

Tadeusz Stankiewicz urodził się w Puławach w rodzinie Barbary z domu Dysputi i leśniczego Stanisława Stankiewicza.

W marcu 1941 Stanisław namówił Niemców na pozwolenie zatrudnienia Żydów do prac w leśniczówce w Głodnie. W ten sposób schronienie znaleźli Żydzi z getta w Opolu Lubelskim. Gdy w 1942 rozpoczęto wywózki do obozów zagłady, wokół leśniczówki Stankiewiczów ukrywało się ponad 200 osób. Stanisław pomagał Żydom budować szałasy w lesie, znajdować kryjówki w okolicznych zabudowaniach, zdobywać jedzenie. Tadeusz znalazł Szmulewicza, który uciekł z obozu pracy w Józefowie nad Wisłą. Tadeusz wraz z siostrą Barbarą zacierali ślady ukrywających się Żydów, dbali o bezpieczeństwo transportów z żywnością, pilnowali, czy nikt nie śledzi ukrywających się.

Wiosną 1942 kryjówki zostały zadenuncjowane przez Polaka o nazwisku Szyszko; ukrywający się zaś zamordowani. Przeżyli jedynie ukrywający się w zabudowaniach. Szyszko po wojnie został skazany na karę śmierci.

Ostatecznie udało się uratować sześcioro Żydów, w tym Szmulewicza, który osiadł w Lublinie i jako jedyny z tej grupy nie wyjechał z Polski. Przyjaźnili się z Tadeuszem do śmierci Jana w 2007.

Po wojnie przez rok uczęszczał do gimnazjum w Żelechowie, a następnie w Sterdyni. Rodzina Stankiewiczów po wygnaniu ze służbowego mieszkania zamieszkała w Nurze. Tadeusz dorabiał, pomagając miejscowym rolnikom. Wyjechał stamtąd do Warszawy i kontynuował naukę w państwowym liceum techniczno-teatralnym, które ukończył. Nie został przyjęty na Politechnikę Warszawską jako syn wroga ludu. Pracował zawodowo jako elektromechanik obsługi widowisk teatralnych, m.in. w Teatrze Polskim w Warszawie oraz Teatrze Muzycznym. Brał udział w budowie rozgłośni radiowo-telewizyjnej. W 1995 przeszedł na emeryturę.

W 1947 jego ojca porwali funkcjonariusze UB; dla upozorowania samobójstwa wyrzucili go przez okno. Tadeusz Stankiewicz o śmierci ojca dowiedział się po 10 latach, zaś jego szczątki odnaleziono i pochowano w 2021.

W 2006 razem z siostrą Barbarą Dembek został odznaczony medalem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. W 2009 za bohaterską postawę i niezwykłą odwagę wykazaną w ratowaniu życia Żydom podczas II wojny światowej, za wybitne zasługi w obronie godności człowieczeństwa i praw ludzkich otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. W tym samym roku jako przedstawiciel Sprawiedliwych brał udział w wizycie w Stanach Zjednoczonych, podczas której spotkał się z prezydentem Barackiem Obamą. W 2017 odznaczony Medalem Pro Patria.

Stankiewicz był wiceprezesem Zarządu Polskiego Towarzystwa Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.

Pochowany w Milanówku.