Tomasz Krzysztof Sommer
Biografia
Tomasz Krzysztof Sommer urodził się 16 października 1972 w Puławach. Jest polskim dziennikarzem, wydawcą i redaktorem naczelnym oraz współwłaścicielem tygodnika Najwyższy Czas!. Posiada tytuł doktora nauk społecznych.
Jest absolwentem LX LO im. Wojciecha Górskiego w Warszawie. Studia magisterskie odbył w Instytucie Dziennikarstwa Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, a studia doktoranckie w Szkole Nauk Społecznych przy Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. W 2006 uzyskał doktorat z socjologii na podstawie rozprawy Sposoby usprawiedliwiania podatków w świetle ideologii praw człowieka. Promotorem była prof. Jadwiga Staniszkis, a recenzentami prof. Aniela Dylus i prof. Marcin Król.
Pracę dziennikarską rozpoczął jeszcze przed podjęciem studiów – pisał dla działu stołecznego Expressu Wieczornego. Później pracował dla Tygodnika Akademickiego Auditorium, dzienników Nowy Świat i Życie. W 1995 związał się z Oficyną Konserwatystów i Liberałów Janusza Korwin-Mikkego. Zaczął pisać dla tygodników Najwyższy Czas!, Najwyższy Czas!-Bis i Lux. Od 1996 był redaktorem naczelnym pisma Lux, które jednak w połowie tego roku przestało być wydawane. Od 1996 podjął stałą pracę w tygodniku Najwyższy Czas!, pełniąc w nim funkcję zastępcy redaktora naczelnego (w latach 1996–1999 oraz 2004–2007) i redaktora naczelnego (1999–2003 oraz od 2007).
Równocześnie w latach 1996–2002 był reporterem działu zagranicznego w Super Expressie. W marcu 2002 założył z Markiem Skalskim, Maciejem Sołdanem i Radosławem Watrasem spółkę 3S Media Sp. z o.o., która rozpoczęła wydawanie sportowego miesięcznika dla młodzieży GIGA Sport. W 2004 spółka rozpoczęła wydawanie edycji niemieckiej tego miesięcznika GIGA Sport – Deutschland, której redaktorem naczelnym został Tomasz Sommer. Od 2006 spółka wydaje serię Biblioteka Wolności, liczącą 105 tytułów do 2025, w której obok Sommera publikowali wielokrotnie m.in. Tadeusz M. Płużański, Stanisław Michalkiewicz, Janusz Korwin-Mikke, Grzegorz Brauni Marek Jan Chodakiewicz. W 2007 Tomasz Sommer wraz ze wspólnikami przejął tygodnik Najwyższy Czas!. Współprowadził program Ja Pan nie przerywałem w Superstacji. W 2011 został udziałowcem w firmie Sentret, której prezes Jan Piński wydał trzy numery Wręcz Przeciwnie, założonego w opozycji do Wprost.
Oprócz działalności dziennikarskiej Tomasz Sommer był organizatorem międzynarodowych tzw. konferencji eurosceptycznych w latach 2001, 2002 i 2004, w których jako główny mówca brał udział Władimir Bukowski. Od 2005 jest wiceprezesem Instytutu Globalizacji, wolnorynkowego think-tanku z siedzibą w Gliwicach. Tomasz Sommer jest także alpinistą: w latach 1993–2007 brał udział w wyprawach w różne pasma górskie, głównie Azji Środkowej, a w 2007 brał udział w nieudanej próbie pierwszego polskiego wejścia na Kongur Taghw w paśmie Kunlun (7719 m n.p.m.).
W 2009 kandydował bez powodzenia z pierwszego miejsca na liście KW Libertas w wyborach do Parlamentu Europejskiego w okręgu wyborczym Gdańsk, uzyskując 0,29% głosów w skali województwa (1408 głosów). W 2010 związał się z Wolnością i Praworządnością. Był pełnomocnikiem wyborczym Ruchu Wyborców Janusza Korwin-Mikkego w wyborach samorządowych w tym samym roku i otwierał listę komitetu w wyborach do rady Warszawy. W wyborach parlamentarnych w 2011 startował do Sejmu z pierwszego miejsca na liście Kongresu Nowej Prawicy w okręgu Siedlce, zdobywając 2652 głosy. W lutym 2014 został rzecznikiem prasowym tej partii, zasiadał także w jej zarządzie. W styczniu 2015, po odwołaniu Janusza Korwin-Mikkego z funkcji prezesa KNP, podał się do dymisji. Związał się potem z założoną przez Janusza Korwin-Mikkego partią KORWiN, został rzecznikiem jej sztabu przed wyborami parlamentarnymi w 2015.
W grudniu 2013 został pracownikiem naukowym Institute of World Politics w Waszyngtonie.
Publikacje książkowe: Poza Unią jest życie (2004, wraz z Miłoszem Marczukiem), Czy można usprawiedliwić podatki? (2006), Korwin – wolnościowiec z misją (2009), Michalkiewicz – nie bójcie się prawdy (2009), Absurdy Unii Europejskiej (2009), Rozstrzelać Polaków. Ludobójstwo Polaków w Związku Sowieckim – dokumenty z centrali (2010, opracowanie i tłumaczenie), Wolniewicz – zdanie własne (2010), Michalkiewicz – wariant rozbiorowy (2011), X. Małkowski – krzyż (2012, wraz z Rafałem Pazio), Dzieci operacji polskiej mówią. 45 relacji świadków sowieckiego ludobójstwa z lat 1937–1938 (2013, opracowanie), Michalkiewicz – antypolonizm (2014), Operacja antypolska NKWD 1937–1938. Geneza i przebieg ludobójstwa popełnionego na Polakach w Związku Sowieckim (2014), Jedwabne. Historia prawdziwa (2021).