Władysław Barwicki
Biografia
Władysław Barwicki (ur. 11 czerwca 1865 w Puławach (Nowej Aleksandrii) – zm. 12 lutego 1933 w Lublinie) był polskim malarzem, rzeźbiarzem i poetą.
Syn cukiernika Leopolda i Wincentyny z Kozyrskich. Studiował w Warszawie w pracowni Wandalina Strzałęckiego, a następnie u Wojciecha Gersona. Malował głównie obrazy o tematyce religijnej, patriotycznej, a także pejzaże i portrety. Zadebiutował w 1888, wystawiając portrety kredkowe w księgarni Michała Arcta w Lublinie.
Był twórcą polichromii w kościele św. Piotra Apostoła w Lublinie (1899) oraz malowideł temperowych w kościele Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Ostrowie Lubelskim (1908). W 1902 dla kościoła parafialnego w Piotrawinie namalował obraz Zabójstwo św. Stanisława. Był również autorem scen z życia misjonarza o. Eligiusza Głębockiego. W latach 1927–1933 pracował na zlecenie oo. Kapucynów w Krośnie i Rozwadowie, gdzie w kościele Zwiastowania Pańskiego zachowały się dwa obrazy – św. Fidelis z Sigmaringii i św. Franciszek z Camporosso oraz stacje Drogi Krzyżowej malowane olejem na blasze miedzianej.
Jego dzieła znalazły się również w kapucyńskich kościołach w Lublinie i Olesku, a także w kościołach w Turbi (obraz przedstawiający św. Leonarda), we Woli Rzeczyckiej (Nawiedzenie Maryi), w Majdanie Królewskim (Serce Jezusa) i w Stanach (m.in. obraz św. Tekli).
Wykonywał dekoracje malarskie wnętrz lubelskich obiektów, w tym nieistniejącego już Teatru Letniego „Rusałka” (1898), a w 1901 w budynku Kasy Pożyczkowej Przemysłowców Lubelskich przy ul. Krakowskie Przedmieście 56 namalował dekoracje. W 1913 dla cukierni Emiliana Domańskiego (ul. Narutowicza 13) namalował panoramę Lublina od strony wjazdu zamojskiego. Udzielał również lekcji rysunku; wśród jego uczennic była Hanna Rudzka-Cybisowa.
W 1915 r. opublikował zbiór wierszy Lublin w pieśni, będący przewodnikiem po zabytkach i legendach miasta. Umieścił w nim ilustracje oraz cykle Z legend lubelskich – Sąd Trybunalski, Sąd Djabelski, Sen Leszka Czarnego, a także powielono na kartach pocztowych inne prace.
Był autorem kompozycji nagrobka aptekarza Józefa Sokoli Gałczyńskiego oraz rzeźby nagrobnej Henryka Korczaka Swaryczewskiego (1904) na cmentarzu przy Lipowej w Lublinie.
Od 1915 Barwicki współpracował z Teatrem Miniatur w Lublinie, a w okresie międzywojennym brał udział w pracach Wolnej Szkoły Malarstwa i Rzeźby Ludwiki Mehofferowej oraz Związku Lubelskich Plastyków „Krąg”. Zmarł w 1933 r. w Lublinie i został pochowany na cmentarzu przy Lipowej (kwatera 4b).